Yudumlayanlar mı, doymayanlar mı?   Bir evin büyüklüğü değil,  İçindeki huzur zenginlik. Bir sofranın bolluğu değil, Etrafındaki yüzler zenginlik.   Ne çok eşya, ne çok makam, Gönül ister biraz selam. Dünyayı alsan avucuna,  Sevgi yoksa neye yarar?   Bir çayın buğusunda saklı, Bazen ömrün en güzel yanı. Bir dostun “Nasılsın?” demesi, Bin servetten kıymetli anı.   Gönül ne ister, dünya ne verir,  İnsan kendini neyle bilir? Sahip oldukların çoğalırken, Huzurun azalmasın yeter.   Zenginlik, her şeyi almak değil, Her şeye gönül bağlamak değil. Bir lokmayı bölüşebilmektir, İnsanca yaşayıp eksilmemek değil.   Az eşya, çokça nefes,  Az gösteriş, gönülde ses. Bir ömür geçer, geriye kalır, Sevgiyle yaşanmış güzel bir nefes.   Kıssadan hisse:   Dünya malı elde kalmaz, Gönül sevgisiz huzur bulmaz. İnsan ne kadar çok sahip olsa; İyilik yoksa zengin sayılmaz.