Nazım Hikmet’in “DÜNYANIN EN TUHAF MAHLÛKU” şiiri, Akrep gibisin kardeşim / Korkak bir karanlık içindesin akrep gibi / Serçe gibisin kardeşim serçenin telaşı içindesin / Midye gibisin kardeşim / Midye gibi kapalı, rahat…./ Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim. / Bir değil, beş değil, / yüz milyonlarlasın maalesef. / Koyun gibisin kardeşim, / Gocuklu celep kaldırınca sopasını / Sürüye katılıverirsin hemen / ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye. / Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani, / hani şu derya içre olup / deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf. / Ve bu dünyada, bu zulüm / Senin sayende. / Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer / Ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak / Kabahat senin, / Demeğe de dilim varmıyor ama / Kabahatın çoğu senin, canım kardeşim! Yaşadığımız bu günlerde başımıza gelenler hep insanların yüzünden. İyilikte, kötülükte. “Ben insanım” diyen kararlı ve cesur insanlarla umuda yürürken, başımıza gelen kötü olaylar, uğursuzluklar, cinayetler, seçim beceriksizliği de insanların yüzünden. “Çevremizde aptal aptal suçlu aramayalım. Aynaya bakalım. Aynamız yoksa bir durgun suya bakalım. Orada suçluyu göreceğiz. İş işten geçtikten sonra “kendim ettim kendim buldum” demenin hiçbir yararı yok.” diyor Aziz Nesin Ben insanım diyen haksızlığa başkaldıran, egemenliğe direnen, güçlüye boyun eğmeyen, Otoritenin yaptıklarını sorgulayandır. Esaretten, ezilmekten, kuşatılmaktan, haksızlığın peşinde koşmamaktadır. İnsan olmak ÖZGÜR OLMAKTIR. Sorgulamayı, eleştirel olmayı, toplumun sorunlarıyla ilgilenmeyi, dünyayı sömürmek isteyenlere, silah ve ilaç tüccarlarına velhasıl emperyalizme karşı durmaktır. Niçin insanlar bozuldu. Ahlak çöktü. Gıdaları bozan, içine zehirler katan yine insan değil mi? “İktisat geçimin, güzel ahlakta dinin yarısıdır.” Ekonominin kötü gittiği yerlerde ahlakta çöker. Yüz kızartıcı şeyler halkın geneline tasvip edildiğinde, artık yüz kızartıcı olmazlar. “İnsan insanın kurdudur.” İyi insan olduğu gibi, kötülükleri yapan da insandır. Ona insan diyebilirsen. Bunlar genelde cahil insanlardır. Eğitimli insanlar öncelikle adalete değer verirler. Cesaret sahibi olur ve asil kalırlar. Cahil insan kendinin bile düşmanı iken, başkasına dost olması nasıl beklenir. “İnsan ve hayvan arasındaki tek fark düşünmektir. Düşünmeyen veya aklını başkalarına kiralayan insanlar kötülüklerin içinde bocalar.” Kötülüklerin ilki ve en büyüğü haksızlıkların cezasız kalmasıdır.” Ahlak; kişide huy olarak bilinen nitelik; iyi ve güzel olan niteliklerdir. Ahlaksızlık, töre kurallarına uymama, dürüst olmayan davranışlardır. Dünya genelinde kabul edilen 7 ahlak ilkesi; aileye destek çıkmak, dahil olunan gruba yardım etmek, iyiliklere karşılık vermek, cesur olmak, üstlere saygı göstermek, kaynakları adil dağıtmak, başkalarının mahremiyetine saygı göstermek ben insanım diyebilenlerin yapacağı işlerdir. ŞEMS SURESİ 9. AYET “Nefsini maddi ve manevi kirlerden temizleyen kesinlikle kurtuluşa erecektir.” “DÜRÜSTLÜK, İNSANLIĞIN AYNASIDIR.”