Her yaz aynı manzaralarla karşılaşıyoruz. Gökyüzünü kaplayan duman, yüreğimizi yakan alevler, yok olan ormanlar ve çaresizce izleyen insanlar… Peki, gerçekten sadece yangınları mı söndürüyoruz; yoksa onları önlemek için üzerimize düşeni yapıyor muyuz? Ne yazık ki hâlâ aracından söndürmeden sigara izmaritini yol kenarına veya ormanlık alana atan insanlar var. Hâlâ piknik alanını temizlemeden ayrılanlar, ateşini tam söndürmeyenler, "Benden bir şey olmaz." düşüncesiyle hareket edenler var. Oysa büyük felaketler çoğu zaman küçük ihmallerle başlar. Unutmayalım; yangını söndürmek kahramanlıktır, yangını çıkarmamak ise medeniyettir. Bugün orman yangınlarını konuşuyoruz. Yarın selleri, ardından depremleri konuşacağız. Ancak afetlerden sonra gözyaşı dökmek, birbirimizi suçlamak veya sadece geçmiş olsun dileklerinde bulunmak yeterli değildir. Asıl görevimiz, afet yaşanmadan önce hazırlıklı olmaktır. Bu nedenle işe en küçük yönetim biriminden başlanmalıdır. Muhtarlarımız öncülüğünde mahalle halkına düzenli afet eğitimleri verilmeli, acil toplanma alanları herkes tarafından bilinmeli, tahliye planları anlatılmalı ve belirli aralıklarla uygulamalı tatbikatlar yapılmalıdır. Eksikler gizlenmemeli, toplumla paylaşılmalı ve birlikte çözüm üretilmelidir. Eğitim yalnızca okul sıralarında verilmez. Evde, sokakta, trafikte, piknik alanında ve yaşamın her anında devam eder. Eğer toplum olarak doğayı korumayı, ateş yakmayı ve söndürmeyi, çevreye zarar vermeden yaşamayı hâlâ tam olarak öğrenememişsek, eğitimler artırılmalı; buna rağmen kuralları bilinçli şekilde ihlal edenlere ise caydırıcı yaptırımlar tavizsiz uygulanmalıdır. Çünkü güçlü toplum, felaketlerden sonra konuşan değil; felaketler yaşanmadan önce tedbir alan toplumdur. Bugün alınan küçük bir önlem, yarın kurtarılan bir orman, bir yuva ve bir insan hayatı olabilir. Eğitim, eğitim, eğitim… Çünkü bilinçli insan, güvenli toplumun temelidir. Kalplere umut, topluma nefes olmaya devam edeceğiz... Sevgi, saygı ve muhabbetle…   Kazım İLHAN Sosyolog ve Aile Danışmanı